Tuesday, 27 April 2021

മനാമയിലെ മമ കഥയിത് ഒരു തീരാക്കഥ ... ! / Manamayile Mama Kathayithu Oru Theerakkatha ...!

ഇപ്പോഴൊന്നും തീരാത്ത ഒരു പഴയ യഥാർത്ഥമായ സാങ്കല്പിക കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായി നിറഞ്ഞാടുകയാണ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഇക്കഥയിലെ മിത്രങ്ങൾ .  
ലണ്ടനിലുള്ള 'കട്ടൻ കാപ്പിയും കൂട്ടായ്മ'യിലെ കുറച്ചു കൂട്ടുകാർ കൂടി 
ഒരു കഥ ചമച്ചുണ്ടാക്കി, ആയതിന്റെ പല വേർഷനുകളും നർമ്മ കഥയായും , അനുഭവങ്ങളായും , കവിതയായും, കാർട്ടൂണായും ,ട്രോളായുമൊക്കെ അവതരിപ്പിച്ചതിന്റെ  രൂപഭാവങ്ങളാണ് ഇവിടെ പകർത്തി വെക്കുന്നത് ...

മഹാമാരിയായ കോവിഡ് -19 ന്റെ താണ്ഡവത്തിൽ രണ്ട്  അടച്ചുപൂട്ടലുകൾക്ക് ശേഷം  ആയതിനുള്ള വാക്സിൻ കുത്തിവെയ്പ്പുകൾ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ലോക് ഡൗണുകൾ അയവുവരത്തിയപ്പോഴാണ് ,ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ജനിത മാറ്റങ്ങളോടെ കൊറോണ വീണ്ടും ഇവിടങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞാടി മരണങ്ങൾ കുതിച്ചുയർന്നത് .

അങ്ങനെ 2021 ജനുവരി മുതൽ മൂന്ന് മാസത്തെ മൂന്നാം അടച്ചുപൂട്ടലിൽ  ഏവരും അകപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഏക ആശ്വാസങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ തട്ടകങ്ങളും ,ടി.വി പ്രോഗ്രാമുകളും വായനകളും  മറ്റുമായി സമയം ചെലവഴിക്കുമ്പോൾ കിട്ടിയിരുന്ന സന്തോഷങ്ങളായിരുന്നു . എല്ലാ വിധത്തിലും  കോവിഡ് പ്രോട്ടോകളും പാലിച്ച് ഒതുങ്ങി കൂടിയ കാലഘട്ടത്തിന് ഈ മാസം തുടക്കം മുതൽ അയവുവന്നു .

ഈസ്റ്റർ ,വിഷു, റമ്ദാൻ മുതലായ ആഘോഷങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും കോവിഡ് കരുതലുകളോടെ തിരിച്ചു പിടിച്ച ആവേശത്തിൽ, അത്തരം സന്തോഷങ്ങൾ വരകളിലൂടെയും വരികളിലൂടെയും ഈ കൂട്ടായ്മയിലെ ചില മിത്രങ്ങൾ , ബഹറിനിലെ മനാമയിൽ വസിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായ സംഗതികൾ ഇത്തിരി പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും കലർത്തി  പങ്കുവെച്ചതിന്റെ അടയാളങ്ങളാണിവ .

ബിലാത്തിയിൽ വന്ന് കൂടണയും മുമ്പ് ഗൾഫ്  പ്രവാസികളായി ജീവിത മുന്നേറ്റങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസരങ്ങളിലുണ്ടായ ചില സംഭവവികാസങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് കലാസാഹിത്യ പ്രിയരായ ഈ കൂട്ടുകാർ ഇവിടെ വന്ന് കഥയും കവിതയും മറ്റുമായി  കഥാപാത്രങ്ങളായി അവതരിച്ചത് .

മനാമയിലെ കാർ മോഷണം ' എന്ന മാത്യു ഡൊമിനിക്കിന്റെ നർമ്മ കഥയുടെ  ബാക്കിപത്രമായി ,ഞാനിവിടെ ആറാം ഭാഗമായി എഴുതിയിട്ട  മനാമയിൽ പനാമ വലിച്ചുനടന്നിരുന്ന ഗെഡികൾ എന്ന കുറിപ്പാണ് ആമുഖമായി ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത് ...
മനാമയിലെ കാർ മോഷണം - ഭാഗം -6
ഒരു കൊറോള കാറിന്റെ മോഷണം മാത്രമല്ലയിത് , അന്ന് 'മനാമ'യിൽ 'പനാമ' വലിച്ച് നടന്നിരുന്ന ചില 'സോൾ ഗെഡി'കൾ, ഇന്ന് ആ കഥകളുടെ കെട്ടുകൾ 'റീവീൽ' ചെയ്യുന്ന സംഗതികളാണ് ഇവിടെ അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്... 
അന്ന് നാട്ടിൽ പ്രണയിനിമാരെ മയക്കുന്ന മായാജാലവും തരികിടയുമായി നടന്നിരുന്ന എന്നെ നല്ലനടപ്പിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു മനാമയിലുള്ള അളിയന്റെ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിലേക്ക് എന്റെ വീട്ടുകാർ നാട് കടത്തിയത്...!
പട പേടിച്ച് പന്തളത്ത് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ പന്തം കൊളുത്തി
പട എന്ന പോലെയായി , ഞാൻ മനാമയിൽ കാല് കുത്തിയതിന് ശേഷമുള്ള അളിയന്റെയും പെങ്ങളുടെയും അവസ്ഥാ വിശേഷങ്ങൾ...
അതൊക്കെ പറഞ്ഞു വന്നാൽ വിഷയം മാറും , നമുക്ക് കഥയിലേക്ക് തന്നെ പോകാം ...

ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച
കൊല്ലത്തിൽ തുടക്കം കുറിച്ച 'ബഹറിൻ കേരളീയ സമാജ'ത്തിൽ വെച്ചാണ് ഈ സംഭവ കഥയിലെ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ഗെഡീ വലയത്തിൽ അന്നകപ്പെട്ടത് .
കേരളീയ സമാജത്തിലെ കലാസാഹിത്യ വേദികളിൽ ആ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ മനാമയിൽ വെച്ചു പരിചയപ്പെട്ട പല ഗെഡികളും ഗെഡിച്ചികളുമൊക്കെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും ഊർന്നു പോയെങ്കിലും , പിന്നീട് സോഷ്യൽ മീഡിയ തട്ടകകങ്ങൾ പ്രചുര പ്രചാരമായപ്പോൾ അവരിൽ പലരും നാട്ടിലും, ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ഇരുന്നുകൊണ്ട് - ആ സൗഹൃദങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പുതുക്കി കൊണ്ടിരിക്കാറുണ്ട്...
അവരിൽ ചിലരെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരും, ബ്ലോഗർമാരും ,യൂ-ട്യൂബ് വ്‌ളോഗർമാരും, സിനിമക്കാരുമൊക്കെയായി മാറി...!
എന്നോടൊപ്പം അന്ന് മനാമയിലുണ്ടായിരുന്ന ഇളമുറക്കാരനും ടിപ്പ് ചുള്ളനുമായിരുന്ന
Anish Abraham
, ബുദ്ധിരാക്ഷസനായിരുന്ന
Sam Thiruvathilil
, സിനിമാക്കാരനാകുവാൻ മോഹിച്ചു നടന്നിരുന്ന തിരക്കഥാകൃത്ത് ജോജി പോൾ എന്ന ജെ.പി, വരയിലും വരികളെഴുതുന്നതിലും കേമനായ റോയ് , ഭാവഗായകനും പ്രഭാഷകനുമായിരുന്ന
Ajith Paliath
, സകലകാലാവല്ലഭനായിരുന്ന കനേഷ്യസ് , കവിയും സംഗീതജ്ഞനുമായിരുന്ന പ്രിയവ്രതൻ , നർമ്മ കഥകളുടെ ആശാനായിരുന്ന മാത്യു ഡൊമിനിക് എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ഡസനോളം മനാമ മിത്രങ്ങൾ, ഇവിടെ 'യു.കെ'യിലേക്ക് കുടുംബ സമേധം പ്രവാസം പറിച്ചു നട്ടതിനാൽ ഇവരൊക്കെയുമായുള്ള സൗഹൃദം ഇപ്പോഴും വളരെ ദൃഢമായി തുടരുവാനുള്ള ഒരു സൗഭാഗ്യം കൂടി ഇപ്പോൾ കിട്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നുള്ള ഒരു സന്തോഷം കൂടി ഇതിനോടൊപ്പം കൂട്ടി വായിക്കാവുന്നതാണ്...


പ്രിയവ്രതൻ രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ പറഞ്ഞ പോലെ എല്ലാവർക്കും ഒഴിവ് കിട്ടുന്ന ഉയർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് ദിനങ്ങളിൽ അളിയനോട് സല്ലുപറഞ്ഞു സമയമുണ്ടാക്കിയാണ് ഇവരോടോത്ത് ഒത്തുകൂടുവാൻ വേണ്ടി ഞാൻ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ നിന്നും 'സ്‌കൂട്ടാ'യി ചാവക്കാട്ടുകാരൻ ഗഫൂറിക്കയുടെ കേരള കഫെയിൽ എത്തി ലാവിഷായ ഫുഡ്ഡടിക്ക് ശേഷം അന്നത്തെ പരിപാടികൾക്ക് സ്കെച്ചുണ്ടാക്കുക ...
സംഭവ ദിവസം അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ കണ്ടുമുട്ടിയ കനേഷ്യസ് അടക്കം വേറെ രണ്ട് ഗെഡികളും കൂടി , ആ ദിനം എല്ലാവർക്കും അടിച്ചു പൊളിക്കുവാൻ ഒരു കുപ്പി സംഘടിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി മനാമ സൂക്കിലെ ഫിഷ് മാർക്കറ്റിലെ ഗോതുരുത്തിക്കാരൻ അബ്‌കാരി കോൺട്രാക്റ്റർ സൈമണെ കാണുവാൻ എന്നെ ആനയിച്ചു കൊണ്ട് പോയതിനാൽ കവിയുമായുള്ള ദർശനം അന്ന് നടന്നില്ല ... 
സ്വയംബൻ വാറ്റിയിട്ട് ഫ്രീസറിനുള്ളിൽ ലിറ്റർ ബോട്ടിലുകളിൽ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുന്ന പാനീയം, അഞ്ചാറ് ഏട്ടത്തലകൾക്കിടയിൽ വളരെ ഭദ്രമായി തന്നെ കനേഷ്യസ് ഭായിയുടെ BMW വിന്റെ ബൂട്ടിൽ ഇടം പിടിച്ചു .

നല്ലൊരു കുക്ക് കൂടിയായ ഈ ആലപ്പുഴക്കാരന്റെ തലക്കറിയുടേയും കപ്പയുടേയും രുചിയോർത്ത് അന്ന് വൈകീട്ട് കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു...!

പിന്നീട് ഉണ്ടായ സംഭവ വികാസങ്ങളെല്ലാം പലരും ഇവിടെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞുവല്ലൊ...

അതിന് ശേഷം ഇനി മുതൽ നീ കാറോടിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു , കനേഷ്യസിന്റെ 'ഡ്രൈവിങ് ലൈസൻസ്' വാങ്ങിവെച്ച് ,ആളുടെ BMW അറബി വില കൊടുത്ത് വാങ്ങി, ആളുടെ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി കൊടുത്ത് പിന്നീടവിടത്തെ സൂപ്പർവൈസറാക്കി ...

അതിന് ശേഷം ഇതുവരെ കാഞ്ചി വണ്ടിയോടിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് ഒരു പരമാർത്ഥമാണ് ..!
അക്കൊല്ലത്തെ ബഹറിൻ കേരളീയ സമാജം വാർഷിക പതിപ്പിൽ

കാർട്ടൂണിസ്റ്റും കഥാകാരനുമായ
Roy CJ
വരകളിലൂടെയും വരികളിലൂടെയും രസാവഹമായി 'ഒളുവിൽപ്പോയ കൊറോണ' എന്നൊരു കാർട്ടൂൺ ക്യാരിക്കേച്ചർ പകർത്തി പങ്കുവെച്ചു... !
കവിയും സംഗീതജ്ഞനുമായ
Priyavrathan Sathyavrathan
'കൊറോള കാറിന്റെ മോഷണ ചരിതം ഒരു വഞ്ചിപ്പാട്ട് ' എന്ന കവിതയെഴുതിയിട്ടു...!
സകലകലാ വല്ലഭനായ
Athipozhiyil Canatious
ഈ കവിതയെ ആസ്പദമാക്കി മനാമയിലെ ഓണ പരിപാടിക്ക് ഒരു ഓട്ടൻ തുള്ളൽ അവതരിപ്പിച്ചു...!
 
തിരക്കഥ ,നാടക രചയിതാവായ
JP Jojy Paul
ഒരു സ്‌കിറ്റെഴുതി സംവിധാനവും നടനവും ചെയ്‌ത്‌ അനീഷും അജിത്തും സാമും ഞാനുമൊക്കെയായി ഡൊമിനിക്കിനെ നായകനാക്കി ഒരു നാടകവും അവതരിപ്പിച്ചു...!
ഖുബ്ബൂസ് തിന്നു തിന്നു "ബുധൂസ്" ആയിപ്പോയ നർമ്മ കഥകളുടെ തലതൊട്ടപ്പനായ
Mathew Dominic
ന്,പിന്നീട് ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി 'കഴുതപ്പുറം' എന്ന തൂലിക നാമം ചാർത്തി കൊടുത്തു...!
പിന്നീട് ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം ബിലാത്തിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ഇത്രകാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും ; കൊറോളക്ക് പകരം കൊറോണ വന്നിട്ടും , ഈ കഥ ഇവിടെയൊന്നും തീരുന്നില്ലല്ലൊ എന്നത് തന്നെയാണ് ഇക്കഥയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുട്ടൻസ് ..

ഈ മാസം ഏപ്രിൽ 12 ന് തുടക്കം കുറിച്ച് മാസാവസാനം വരെയുള്ള ഇക്കഥയുടെ കാഴ്ച്ചവട്ടങ്ങളുടെ ലിങ്കുകളാണ് താഴെയുള്ളത് ...
ഭാഗം -1 ,എന്റെ കാർ മോഷ്ടിച്ചു കടന്ന അറബി

 

 

 

 


 

 

 

             (priyathamam.blogspot.com/2021 )

 

 

 

 

 

 



Wednesday, 31 March 2021

മനസ്സിനെ മരവിപ്പിക്കുന്ന   മരണങ്ങൾ ...! / Manassine Maravippikkunna Marananangal ...!

അടുത്തകാലങ്ങളിൽ അനേകം ബന്ധു മിത്രങ്ങളാണ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുഴുവൻ പൂർത്തിയാക്കാതെ പലതും ബാക്കിയാക്കി അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ വിട പറഞ്ഞു പോയത്...!

വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ മരണമുണ്ടാക്കുന്ന വേദനകളെ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ അസാധ്യമാണെങ്കിലും , ചില വേര്‍പാടുകള്‍ മുറിവുകളായി എക്കാലത്തും നമ്മെ  പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും എന്നത് ഒരു വാസ്തവമാണ് ...
അടുത്തകാലം വരെ നമ്മുടെ ജീവിത വീഥികളിൽ താങ്ങും തണലുമായി ഒപ്പം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ചിലരൊന്നും ഇപ്പോൾ നമ്മോടൊപ്പം ഇല്ലാ എന്നുള്ള യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴാണ് അവരുടെ വേർപ്പാട് ഒരു തീരാനഷ്ട്ടമാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുക ...!
പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഓരൊ  മരണങ്ങളും ഒരു തരത്തിലല്ലെങ്കിൽ  വേറൊരു തരത്തിൽ ചില ആഘാതങ്ങളൊ പ്രതികാരങ്ങളൊ ആണെന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം...  

ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവർ നമുക്ക് നൽകിയ സന്തോഷങ്ങൾക്കും  
മറ്റു ഇടപെടലുകൾക്കും പകരം നമ്മെ  വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന കരയിപ്പിക്കുന്ന പ്രതികാരങ്ങൾ ...

മരണത്തിന്റെ ഈ അപ്രവചനീയത ഏവർക്കും അറിയാമെങ്കിലും സ്വന്തം  ജീവിതത്തെ കുറിച്ചുള്ള ധാരാളം  ആസക്തികള്‍  പൂർത്തീകരിക്കുവാൻ വേണ്ടി നെട്ടോട്ടമോടുന്നതിനിടയിൽ ആരും തന്നെ  അത്ര ഗൗനിക്കാത്ത 
ഒരു സംഗതിയാണ്  'ഇന്നു ഞാന്‍ നാളെ നീ' എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച് ഓരോ മരണങ്ങളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന വസ്തുതകൾ ...

കാലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ബാല്യകാല മിത്രങ്ങളായിരുന്ന നസീമയും, ജെയിസനുമടക്കം പിന്നീട് അടുത്ത മിത്ര വലയത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒന്നിച്ച് വഞ്ചി തുഴയുമ്പോൾ  മുങ്ങിമരിച്ച എ.ബി.സുരേഷും ,വാട്ടർ അതോറട്ടിയിൽ ജോലിയുണ്ടായിരുന്ന കെ.വി .സുരേഷും, വല്യച്ഛന്റെ മകൻ ഉണ്ണിമോൻ ചേട്ടനും,  അച്ഛനുമൊക്കെ അവിചാരിതമായി മരണത്തിന് വിധേയരായെങ്കിലും അവരൊക്കെ ഇന്നും  സ്മരണകളിൽ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നവരാണ് ...

മുൻ വർഷങ്ങളിൽ ഒട്ടും നിനച്ചിരിക്കാതെ ധാരാളം ഉറ്റബന്ധുക്കളടക്കം , അടുത്തമിത്രങ്ങളായ  KSEB യിൽ അസി .എക്‌സി .എഞ്ചിനീയറായിരുന്ന പി.വി .പ്രദീപും , വെറ്റിനറി ഡോക്ട്ടറായിരുന്ന ഡോ .സുനിൽ കുമാർ  ജോലിസ്ഥലങ്ങളിൽ വെച്ച് തന്നെ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയ ആഘാതങ്ങൾ ഇപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല ...!
 
എത്രയെത്ര മരണങ്ങളെയാണ് നാം ദിനംപ്രതി പല തരത്തിലും കണ്ടും കേട്ടും  അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് . 
ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോഴാണ് ഇത്രയൊക്കെയേയുള്ളു മാനവ  ജീവിതം എന്ന് മനസ്സിലാക്കി,സഫലീകരിക്കാത്ത പല ആഗ്രങ്ങളും  ഏവരും  കൈയെത്തിപ്പിടിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നുള്ള വിരോധോപാസവും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ...

എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അമ്മയുടെ മരണവും , അതിനു  പിന്നാലെ നാട്ടിലെ  ഒപ്പം കളിച്ചു വളർന്ന ആത്മ മിത്രങ്ങളായ അശോകനും , എം .ബി .സുരേഷും ആകസ്മികമായി കാല യവനികക്കുള്ളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ മുതൽ ആരംഭിച്ച  നിരാശകൾ പിന്നെയും തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .
!
ഈ സങ്കടങ്ങൾക്ക്  ആഴം കൂട്ടുവാനാണ് കോവിഡ് -19 എന്നൊരു കുതിരപ്പുറത്തേറി ഒരു കൊറോണയെന്ന പരമാണു അശ്വമേധം നടത്തി ലോകം മുഴുവൻ മരണ വല വീശിയെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പല ദേശക്കാരെയും അതിനുള്ളിൽ അകപ്പെടുത്തിയത് ...!

ഈ കാണാമറയത്ത് വസിക്കുന്ന വൈറസിന്റെ ജൈത്ര യാത്രയിൽ  അകപ്പെട്ട് എന്നും ചുറ്റും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല മുഖങ്ങളും ഭൂമിയിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതും , ബാക്കിയുള്ളവർ അതിജീവനത്തിന്  വേണ്ടി പുതിയ സഞ്ചാര പഥങ്ങൾ താണ്ടി അനേകം യാതനകളിലൂടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം  മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുവാൻ നടത്തുന്ന ബദ്ധപ്പാടുകളുമാണ്  ഇപ്പോൾ എന്നുമെങ്ങും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥാ വിശേഷങ്ങൾ ...

ലണ്ടനിലുണ്ടായിരുന്ന സമപ്രായക്കാരനും ഉറ്റമിത്രവുമായ   
രാജീവ് ഉണ്ണിത്താന്റെ ദേഹ വിയോഗവും , എനിക്കും കുടുംബത്തിനും ലണ്ടനിലെത്തി ഇവിടെ നങ്കൂരമിടുവാൻ ഏറെ സഹായിച്ച മോഹൻ ചേട്ടനും  കൊറോണ വന്നു മരണപ്പെട്ടതും എന്നെ വീണ്ടും ദുഃഖ കയത്തിൽ ആഴ്ത്തി...
വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ മരണമുണ്ടാക്കുന്ന വേദനകളെ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ അസാധ്യമാണെങ്കിലും , ചില വേര്‍പ്പാടുകൾ മുറിവുകളായി എക്കാലത്തും നമ്മെ  പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും എന്നത് ഒരു വാസ്തവമാണ് ...

അടുത്ത കാലം വരെ നമ്മുടെ ജീവിത വീഥികളിൽ താങ്ങും തണലുമായി ഒപ്പം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ചിലരൊന്നും ഇപ്പോൾ നമ്മോടൊപ്പം ഇല്ലാ എന്നുള്ള യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴാണ് അവരുടെ വേർപ്പാട് ഒരു തീരാനഷ്ട്ടമാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുക ...!

പോരത്തത്തതിന് എല്ലാ മലയാളികൾക്കും സ്നേഹവും സഹായവും നൽകി ഇത്ര നാളും നമ്മളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന നാട്ടുകാരനായിരുന്ന, ലണ്ടൻ ഇന്ത്യൻ എംബസ്സിയിൽ ജോലിക്കാരനായിരുന്ന ഹരിയേട്ടനും ഈയിടെ അവിചാരിതമായി ഓർമ്മയിലേക്ക് മറഞ്ഞതോടെ ഇത്തരം സങ്കടങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചു വർദ്ധിച്ചു വരികയാണ്...
യുകെ മലയാളികൾ എന്നും ആദരവോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന പേരായിരുന്നു തെക്കുംമുറി ഹരിദാസ് എന്ന ഹരിയേട്ടൻ . പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് ഗുരുവായൂരിൽ നിന്നും ഉന്നത പഠനത്തിനെത്തി ,പിന്നീട് 'ലണ്ടൻ ഭാരത കാര്യാലയ'ത്തിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനായും ,അതോടൊപ്പം മലയാളികളുടെ ഭക്ഷണ രുചികളുടെ സ്ഥാപനങ്ങൾ ലണ്ടൻകാർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയും ഹരിയേട്ടൻ ഏവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി തീർന്നു
അദ്ദേഹത്തെ പരിചയപ്പെട്ടിട്ടുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെയായിരുന്നു ഹരിയേട്ടൻ . എന്നും പുഞ്ചിരിയും സൗമ്യതയും മുഖമുദ്രയായുള്ള വ്യക്തിത്വത്തിനുടമയായ ഹരിയേട്ടൻ മലയാളികൾക്ക് വേണ്ടി ഏത് പ്രതിസന്ധിഘട്ടങ്ങളിലും പരിഹാരം കണ്ടത്തുവാൻ മലയാളി സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ മുമ്പന്തിയിൽ അണിനിരന്നിരുന്ന ഒരാളായിരുന്നു .
ഓരോരുത്തരും ജനിച്ചു വീഴുമ്പോൾ തന്നെ മരണത്തിന്റെ 'മാട്രിമോണിയ'യിൽ പേര് റെജിസ്റ്റർ ചെയ്‌താണ്‌ വരുന്നതെങ്കിലും , മരണമാല്യം അണിയുവാൻ യോഗം സിദ്ധിക്കുന്നത് ഒരു കല്യാണ യോഗം പോലെയാണെന്നും വേണമെങ്കിൽ പറയാം ...!

ഒപ്പം തന്നെ സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി മിത്ര കൂട്ടായ്മയിൽ ഇടം പിടിച്ചവർ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ഇല്ലാതായി തീരുന്നതും എന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത നൊമ്പരങ്ങൾ സൃഷിട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .

അവസാനം ഒന്നിച്ചു പഠിച്ച് വളർന്ന ഉത്തമ മിത്രമായിരുന്ന
അനിൽ തമ്പിയും ഈയിടെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ജീവിതത്തോട് വിട പറഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു ...😰
ചെറുപ്പം മുതൽ രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് 'കോവിഡ്' വന്ന് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കും വരെ അനിൽ തമ്പി കണിമംഗലത്തെയും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലെയും എല്ലാ സ്പന്ദനങ്ങളിലും നിറ സാന്നിധ്യമായി തുടിച്ചു നിന്നവനായിരുന്നു അനിൽ...
അമിതാഹാരം , പുകവലി , മദ്യപാനം
മുതൽ യാതൊരു വിധ ദുശ്ശീലങ്ങളും, രോഗങ്ങളും ഇല്ലാതെ സ്ഥിരം ശരീര വ്യായാമങ്ങളും, യോഗയും അനുഷ്ഠിച്ചു ഏവർക്കും മാതൃകയായി ജീവിത രീതികൾ പുലർത്തുന്ന അനിലിന്റെ ജീവനെ 'കോവിഡ്' വന്ന് മല്ലയുദ്ധത്തിൽ കീഴടക്കി കൊണ്ടു പോകുമെന്ന് ആരും തന്നെ കരുതിയിരുന്നതല്ല...

നല്ല മനുഷ്യർക്ക് ആയുർദൈർഘ്യം
കുറയും എന്നാണല്ലോ പറയുക...!

ആരോഗ്യ ദൃഢഗാത്രരും പരിചയക്കാരും ബന്ധു മിത്രങ്ങളുമായ എത്രയെത്ര ആളുകളെയാണ്  ഒന്ന് യാത്ര പറയാൻ പോലും അനുവദിക്കാതെ ഈ കൊറോണക്കാലത്ത് മരണം വന്നു വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയത് ...!

അതെ അത്യാഹിതത്തിൽ പെട്ടും യോഗമായും രോഗമായും വിധിയായും 
എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒരു നിശ്ചിത ദിവസം വരെ ജീവിച്ച്, പിന്നെ അനിവാര്യമായും മരണം വരിക്കും എന്ന അടിസ്ഥാന തത്വത്തെ മറിക്കടക്കുവാൻ ഇതുവരെ ഒരു ദൈവത്തിനും, ശാസ്ത്രത്തിനും സാധിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് തന്നെയാണ് സത്യം ...!

എത്ര വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ വിയോഗങ്ങളും കുറച്ചു ദിനങ്ങൾ മാത്രമേ  നാം ഓരോരുത്തരെയും മാനസികമായി വേട്ടയാടുകയുള്ളുവെങ്കിലും, ആയതെല്ലാം ഒരു തീരാ നൊമ്പരമായിയി സ്മരണകളുടെ അടിത്തട്ടിൽ എന്നും  അടിഞ്ഞു കിടക്കും ...!

ഇവിടെ ചേർത്തിട്ടുള്ള പടങ്ങളിൽ എന്നോടൊപ്പം കാണുന്നവരിൽ ചിലർ ഇനിമേൽ  എന്റെ  ജീവിത യാത്രയിൽ ഞാൻ പടമാവുന്നത് വരെ നേരിട്ട് കണ്ടുമുട്ടുവാൻ സാധിക്കാത്തവരാണ് ...!
ഏതൊ ഒരു ലോകത്തിൽ അവരുടെ സമീപത്ത് ഒരു ഇരിപ്പിടം തയ്യാറാക്കി വെച്ച് ഊഴമനുസരിച്ച് വരുന്ന ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാരെ വരവേൽക്കുവാൻ അവർ അവിടെ കാത്തിരിക്കുകയാണ് ...!
 
ജനനവും മരണവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേള മാത്രമാണ് 
ജീവിതം എന്നാണ് എല്ലാ ഇതിഹാസ ചരിതങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നത് . 

വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന പ്രപഞ്ചത്തില്‍ പഠിച്ചു വളർന്നു മുന്നോട്ട് ഒഴുകികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതാവസ്ഥ  സുഖദുഃഖ സമ്മിശ്രമാണ്.അതുകൊണ്ട് ജീവിതമല്ല ജീവിയെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത്, അത് മരണമാണ്... 

കാല ഭേദങ്ങളും ജരാനരകളുമെല്ലാം അപ്രതീക്ഷിതങ്ങളല്ല. കാലങ്ങളിലൂടെ നാം സംഭരിച്ച ഊര്‍ജ്ജം, ഒരു പ്രായമെത്തുമ്പോള്‍ ചോര്‍ന്നു പോകാന്‍ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു...

വഷളാകുന്ന ആരോഗ്യം, വേദനകളും ചലനക്കുറവും സമ്മാനിക്കുന്നു. ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെ  ഒളിപ്പിച്ചു നിര്‍ത്താനാണ് മനസ്സ് വെമ്പല്‍ കൊള്ളുക , ഒപ്പം മരണത്തേയും. 

ഒരു  ജീവിയുടെ എല്ലാ ഭയങ്ങളുടേയും ഉത്ഭവവും വളര്‍ച്ചയും മരണ ഭയത്തില്‍ നിന്നും ഉടലെടുക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താലാണത് സംഭവിക്കുന്നത് ...

ഒരു പക്ഷെ വേദ വിശ്വാസങ്ങളായ ”ദേഹം, ദേഹി, ആത്മാവ് ഇവയെപ്പറ്റി ശരിയായ ധാരണ ലഭിച്ചാല്‍ ‘മരണഭയം’ അകറ്റാന്‍ സാധിച്ചേക്കും. 

മരണത്തെപ്പറ്റിയും അതുകഴിഞ്ഞ് എന്ത് എന്നതിനെപ്പറ്റിയുമുള്ള  അറിവുകള്‍ മതങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു തന്നിട്ടുള്ളവ  മാത്രമാണ് - അത് ആപേക്ഷികമായി ഭയവും, ഒപ്പം ധൈര്യവും നൽകി മത/ വിശ്വാസങ്ങൾ പ്രകാരം അവരവരുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു...

എന്നിരുന്നാലും  ജീവിതമെന്ന രംഗമണ്ഡപത്തിൽ ഒട്ടും  അവസരബോധമില്ലാതെ രംഗ പ്രവേശം നടത്തുന്ന  'ക്‌ളൈമാക്‌സി'ലെ ഒരു  പ്രധാന കഥാപാത്രമാണ് മരണം...!

എങ്കിലും മരണം അവശേഷിപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഉത്തരമില്ലാതെ അനേക ചോദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം  ജീവിതത്തെ എന്നും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമാക്കുന്നത് ഇത്തരം  യാദൃശ്ചികതകളും,ആകസ്മികതകളും തന്നെയാണ്...

മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ജീവിതം ഉണ്ടോ എന്നതല്ല യഥാർത്ഥ വസ്‌തുത , മരിക്കുന്നതിന്  മുമ്പ് നാം നന്നായി ജീവിച്ചിരുന്നൊ എന്നതാണ്  .

അതിനാൽ ഇത്രനാളും നാം മരിക്കാതെ  തന്നെ എല്ലാ വൈതരണികളും മറികടന്ന്  ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു  എന്നതിലാണ് അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടത്  ...!


Saturday, 27 February 2021

എങ്ങനെയൊ പിന്നിട്ട ജീവിത വിജയ വീഥികൾ ...! / Enganeyo Pinnitta Jeevitha Vijaya Veethikal ... !


അപരരുടെ ഇഷ്ടങ്ങളും സുഖങ്ങളുമൊക്കെ വകവെക്കാതെ  അവരവരുടെ  ആത്‌മ സുഖത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം സ്വന്തം ജീവിതം  കെട്ടിയാടുന്നവരാണ് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ കാലഘട്ടങ്ങളിലേയും ഭൂരിഭാഗം മാനവരും എന്നാണ്  പറയപ്പെടുന്നത് .
അതെ 
അതിൽ പെട്ട ഒരുവൻ തന്നെയല്ലേ ഞാനും...!

അനാഥത്വം ഒട്ടും അറിയാതെയും ,  ഒറ്റപ്പെടലുകളുടെ കടമ്പകൾ  ചാടിക്കടന്നും  , ഏകാന്തതകളിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടിയും ഒരു ജീവിത യാത്ര ...
പലപ്പോഴും ദുഃഖങ്ങളും മറ്റു നൊമ്പരങ്ങളുമൊക്കെ പുറമെ കാണിക്കാതെ,  ആമോദത്തോടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് തന്നാലാവുന്ന അല്ലറചില്ലറ സഹായങ്ങൾ ചെയ്തും , പല പ്രതിസന്ധികൾ മറികടന്നും അത്രയധികം നഷ്ടബോധങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ;  ഇതുവരെ വളർന്നു വലുതാകുവാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചവരുടെ ഗണത്തിൽ എങ്ങിനെ കയറി കൂടുവാൻ സാധിച്ചു എന്നത് തന്നെ ഒരു അത്ഭുത പ്രതിഭാസമായി എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് ...!


പഠിപ്പിലും ,കലാകായിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലും  
ഒന്നാമതായി മികവു പുലർത്തിയ സഹപാഠികളെയൊക്കെ മറികടന്ന് വെറും, 'ബിലോ ആവറേജി'ൽ നിന്നിരുന്ന ഞാനൊക്കെ എങ്ങനെയാണ് പല കടമ്പകളും എങ്ങനെയോ ചാടിക്കടന്ന് ഇത്രടം വരെ എത്തിയതെന്നോർക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും വല്ലാത്ത ഒരു അതിശയം തോന്നുന്നു ...! 

നല്ല നല്ല ഇന്നലെകളും ,ഇന്നുമൊക്കെ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും - നാളെ എങ്ങനെയായി തീരുമെന്ന് ഇപ്പോൾ പ്രവചിക്കുവാൻ സാധിക്കാത്ത ഒരു പ്രഹേളിക തന്നെയാണ് ...! 

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഓരൊ  മനുഷ്യജന്മത്തിനും മറ്റും ആഗോളപരമായി ഇത്തരം വേർതിരുവുകൾ  ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് വർഷങ്ങളിയി ഗവേഷണം 
നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സംഗതിയാണ് ...

ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റങ്ങൾക്ക് പുറമെ ഒരാളുടെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ജീവജാലത്തിന്റെ - ജീവിത പന്ഥാവിൽ  യോഗം ,വിധി ,ഭാഗ്യം എന്നീ ഘടകങ്ങൾ സ്വാധീനിക്കുമോ ഇല്ലയൊ എന്നുള്ളത് ഒരു വസ്തുതയാണൊ ..? 

ആത്മവിശ്വാസവും, കഠിനപ്രയത്നവും കൈ മുതലായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആയതിനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാലാണ് ഭൂരിഭാഗം ആളുകൾക്കും ഇടിച്ചിടിച്ച് പിടിച്ചുപിടിച്ച്  ജീവിത വിജയങ്ങൾ നേടുവാൻ സാധിക്കാത്തത് എന്നും പറയുന്നു . 

ജന്മം കൊണ്ട് ഒരാളുടെ ജീവിതം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും വേർതിരിക്കപ്പെടാനുള്ള (human-classification )സാധ്യതകൾ ഏറെയാണെന്ന് പറയുന്നത് .

അതിൽ തന്നെ എവിടെ ,എങ്ങിനെ ,ആർക്ക് ജനിച്ചു എന്നതും 
വർഗ്ഗം ,ഗോത്രം ,വംശം ,ജാതി ,മതം ,ദേശം ,ഭാഷ ,രാജ്യം എന്നീ ധാരാളം  ഘടകങ്ങളും ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉയർച്ച താഴ്ച്ചകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നും പറയുന്നു .

അധികാരി, മുതലാളി, തൊഴിലാളി എന്നിങ്ങനെയുള്ള സകലമാന  പ്രവർത്തി മണ്ഡലങ്ങളിലും അവരുടെയൊക്കെ പിന്മുറക്കാർ അതേ അതേ കുലത്തൊഴിലുകളിൽ സ്വീകരിക്കുവാൻ പ്രാവീണ്യം നേടുന്നതും ,നിർബന്ധിക്കപ്പെടുന്നതും ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണെന്നാണ്  കണ്ടെത്തലുകൾ ...

പിന്നെ ഭൂപ്രകൃതി , കാലാവസ്ഥ , ജനിച്ച നാട്ടിലെ മത രാഷ്ട്രീയ അധികാര ശ്രേണികൾ മുതലായവയുടെ ഇടപെടലുകളൊക്കെ - കഴിവും പ്രാപ്തിയും ഉണ്ടെങ്കിലും പലർക്കും ജീവിത വിജയം വെട്ടിപ്പിടിക്കുവാനുള്ള  മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിൽ വിഘ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ട് . 

പ്രകൃതിയേയും  ദൈവത്തേയും മറ്റും ആരാധിക്കുന്നവർക്ക്  വിശ്വാസം അവരെ രക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ ജീവിത വിജയങ്ങളും  വീണു കിട്ടിയെതെന്ന് വിശദീകരിക്കാം .

ഒപ്പം തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസപരമായും ,ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക പരമായും ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള രാജ്യങ്ങളിലെയും, ജനസംഖ്യ കുറവുള്ള  സമൂഹത്തിന് എന്നുമെന്നും മികച്ച 'സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി' പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങളുമായി ഒത്തു നോക്കുമ്പോൾ - ഇതൊന്നും അത്ര വിപുലമാകാത്ത രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾക്ക് കായികമായും,സാമ്പത്തികമായും ഇവരോട് മത്സരിച്ച് മുന്നേറുവാൻ ധാരാളം തടസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്  . 

അന്നും ഇന്നും സ്വന്തക്കാരും ബന്ധുക്കാരുമൊന്നുമില്ലാത്ത അഭയാർത്ഥികളായി പല ക്ലേശങ്ങളും താണ്ടി  ബ്രിട്ടണിൽ എത്തിച്ചേർന്നു ജീവിതം പച്ചപ്പിടിപ്പിച്ച  അനേകം ആളുകളെ ഇവിടെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടാറുണ്ട് .   

തീവ്രവാദ തേർവാഴ്ച്ചകളും,  പ്രകൃതിക്ഷോപങ്ങളും, ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങളുമൊക്കൊ കാരണം അനേകം നരക യാതനകൾ അനുഭവിച്ച്  സ്വന്തം വീടും,  ജനിച്ച നാടും വിട്ട് പാലായനം നടത്തി അന്യദേശങ്ങളിൽ വന്ന് അഭയം തേടുവാൻ ഇടവന്നവരുടെ ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങൾ അറിയുമ്പോഴാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം  എത്ര സന്തോഷം നിറഞ്ഞതാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുക. 

ആരും കൂട്ടിനില്ലാത്ത അനാഥത്തിന്റെയും ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും അവസ്‌ഥക്ക് തുല്യം തന്നെയാണ് ആരൊക്കൊയോ ഉണ്ടായിട്ടും അനാഥത്വം പേറി ഒറ്റപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥിതിയും .

നാമൊക്കെ അനുഭവിക്കാത്തതും ശീലിക്കാത്തതുമായ ഇത്തരക്കാരുടെയൊക്കെ ജീവിത കഥകൾ കണ്ടും കേട്ടും  മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴാണ് അനാഥത്തിന്റെയും പീഡനത്തിന്റെയും , ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയുമൊക്കെ ശരിക്കുള്ള തീവ്രതകളുടെ ആഴങ്ങൾ അറിയുവാൻ സാധിക്കുക . 

എന്നാൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും ആത്മാവിനുള്ളിൽ  അനാഥത്വം  കുടിയേറുമ്പോൾ ഏകാന്തതയിൽ  അഭയം തേടുന്ന ധാരാളം ആളുകൾ ആഗോളതലത്തിൽ അങ്ങോളമുണ്ടെന്നുള്ളതും ഒരു വസ്തുത തന്നെയാണ് .

അത്തരത്തിൽ പെട്ട ഒരാളെ ഞാൻ ഇവിടെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ്... 

അഞ്ചെട്ടുകൊല്ലമായി പരിചയമുള്ള എന്റെ ഏരിയ  മാനേജർ 'സ്റ്റീവ് ഹാൻകോക്ക്' ഈ  മാർച്ചു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ജോലിയിൽ നിന്നും 'റിഡണ്ടൻസി' എടുത്ത് ഈ പടിഞ്ഞാറൻ നാട്ടിൽ നിന്നും പൂർവ്വ ദേശങ്ങൾ നേരിട്ട് കാണുവാൻ ഒരു യാത്ര പോകുകയാണ് .


എന്റെ സമപ്രായക്കാരനായ ഇദ്ദേഹം ഒരു ദശകം മുമ്പ് വിവാഹമോചനം നേടി മുൻ ഭാര്യക്കും മക്കൾക്കും വീട് വിറ്റ്  'കോമ്പൻസേഷൻ' കൊടുത്ത് അല്ലലില്ലാതെ കഴിയുകയാണ് . 

കമ്പനി വക കാറും ബെത്തയുമൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും , പിന്നീട് സ്വന്തമായി 'മോർട്ടഗേജ് വീടൊന്നും  എടുക്കാതെ ചെലവും ചേവലും കൊടുത്ത് കുറച്ചുകൊല്ലങ്ങളായി ഒരു 'സിംഗിൾ പേരന്റായ' ഒരു സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ പെൺ സുഹൃത്തുമായി ഒന്നിച്ച് അവളുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുകയാണ്  .

 അതുകൊണ്ട് ഇഷ്ട്ടന് നമ്മുടെ തനതായ എരുവും പുളിയുമുള്ള ഒട്ടു മിക്ക കറികളെ കുറിച്ചും, വിഭവങ്ങളെ കുറിച്ചും , അവർ സന്ദർശിക്കാറുള്ള ഇന്ത്യൻ റെസ്റ്റോറന്റുകളെ കുറിച്ചുമൊക്കെ എപ്പോൾ നേരിട്ടു കാണുമ്പോഴും  വാചാലമായി സംസാരിക്കാറുണ്ട് . 

ധാരാളം പിരിമുറുക്കമുള്ള  ജോലിയിൽ നിന്നും ആശ്വാസം നേടുവാൻ വേണ്ടി പരിശീലിച്ച യോഗയും, 'മൈൻഡ് ഫുൾനെസ്' മെഡിറ്റേഷനുമൊക്കെ പുള്ളിയെ  ഭാരതീയ കൾച്ചറുകളിലേക്കും , ഫിലോസഫിയിലേക്കുമൊക്കെ വല്ലാതെ  ആകർഷിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. ശേഷം ബൃഹത്തായ ഫിലോസിഫിക്കൽ വായനയും , ഇന്ത്യൻ ഗുരുക്കന്മാരായ 'ജിദ്ദു കൃഷ്ണമൂർത്തിയുടേയും (Jiddu_Krishnamurti ) ,    മഹർഷി മഹേഷ് യോഗി(Maharishi_Mahesh_Yogi)യുടേയും  , ഓഷൊ  രജനീഷീന്റെ(Rajneesh )യും   പ്രഭാഷണ പരമ്പരകളുമാണ് പുള്ളിയെ ജോലി വേണ്ടെന്നുവെച്ച്  ഈ യാത്രകൾക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ച ഘടകം .

മൂന്നാലു മാസം മുമ്പ് ഒരിക്കൽ വിളിച്ചപ്പോൾ ആളുടെ പ്ലാനിങ്  പ്രകാരമുള്ള യാത്ര തയ്യാറെടുപ്പുകളെ  കുറിച്ച് സ്റ്റീവ് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു .

ശ്രീലങ്കയിൽ നിന്നും ആരംഭിച്ച്   ഇന്ത്യയിൽ വന്ന് രണ്ടുമാസത്തോളം അവിടെ കറങ്ങി , പിന്നീട്   ബംഗ്ളാദേശ് ,  തായ്ലാൻഡ്, മലേഷ്യ, ചൈന , ഇന്തോനേഷ്യ - ബാലി , നെപ്പോൾ ,  ഭൂട്ടാൻ  വഴിയുള്ള അഞ്ചുമാസത്തെ സഞ്ചാര ശേഷം ടിബറ്റിൽ വന്ന് ഒരു 'ബുദ്ധ മഠ'ത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് - അവിടത്തെ അന്തേവാസിയായി ശിഷ്ട്ട  ജീവിതം കഴിച്ചുകൂട്ടണമെന്നാണ് സ്റ്റീവിന്റെ ആഗ്രഹം...!
നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ആളുകൾ പുണ്യം നേടുവാൻ 
അവസാനകാലം ആശ്രമങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്ന പോലെ... 
ഇതിനൊക്കെയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിനായുള്ള 
എല്ലാ പ്രാരംഭ നടപടികളും മൂപ്പർ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .


അതെ എല്ലാതരം  സുഖഭോഗങ്ങളും  സൗകര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുപോലും  ശാരീരീരികമായും മാനസികമായും ഒരു തരം  അനാഥത്വബോധം പലരിലും     ഉണ്ടാകാറുണ്ട് .

ഇത്തരം  ചിന്തകളിൽ നിന്നാണ് ചില 'ട്രാൻസ്ഫോർമേഷനുങ്ങൾ' ഉടലെടുത്ത് സ്വന്തം മാനസിക സംതൃപ്തിക്കായി ഇവർ  കൂട് വിട്ട് കൂറുമാറുന്നത് . 

എന്റെ മിത്രമായ  വെള്ളക്കാരനായ സ്റ്റീവ് ഹാൻകോക്കിനടക്കം  പലർക്കും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും  ഇത് തന്നെയാണ് ...!
 
മുല്ലപ്പൂമ്പൊടിയേറ്റുകിടക്കും 
കല്ലിനുമുണ്ടൊരു സൗര്യഭ്യം എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ 
എന്റെ മനസ്സിലും  എന്തെങ്കിലും ട്രാൻഫോർമേഷനുകൾ ഉടലെടുക്കുന്നുണ്ടൊ എന്നുള്ള ഒരു സന്ദേഹവും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതില്ല ...!

 

 


 

Friday, 29 January 2021

അല്പം പുതു പ്രതീക്ഷകളും ചില അന്തഃസംഘർഷങ്ങളും ... ! / Alpam Puthu Pratheekshakalum Chila Antha:samgharshangalum ... !


ഈ കൊറോണക്കാലം തുടങ്ങിയതു മുതൽ ഇപ്പോഴുള്ള  കഠിനമായ 'കോവിഡ് വൈറസി'ന്റെ  വ്യാപന വ്യാപ്തിയുടെ ഭീതിയിൽ വല്ലാത്ത അന്തഃസംഘർഷങ്ങളുമായി കഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഓരോ ബ്രിട്ടൺകാരും . 
'കോവിഡ് വാക്‌സി'ന് തുടക്കം കുറിച്ചെങ്കിലും മൂന്നാമതും ഇവിടെ നടപ്പാക്കിയ ഈ നീണ്ട അടച്ചുപൂട്ടൽ വേളയിൽ  ഏവരും ഒരു തരത്തിലല്ലെങ്കിൽ വേറൊരു തരത്തിൽ വല്ലാത്ത മാനസിക പിരിമുറുക്കങ്ങൾക്കും ,മറ്റു പ്രതിസന്ധികൾക്കും വിധേയരായി ഏറെ അന്തഃസംഘർഷങ്ങളുമായി കഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഇപ്പോൾ തന്നെ ചെറിയ രാജ്യമായ ബ്രിട്ടണിൽ പോലും 
കോവിഡ് മരണങ്ങൾ  നൂറായിരം പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞു .
ആഗോളതലത്തിൽ ഇതുവരെ നൂറ്റൊന്ന് മില്യണിലധികം ആളുകൾക്ക് 'കോവിഡ് - 19' ബാധിക്കുകയും ആയതിൽ രണ്ടേകാൽ മില്യനോളം മാനവർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്‌തു ...!  

ആഗോളപരമായി ഇതുവരെ മാനവർ അനുഷ്ഠിച്ചുപോന്നിരുന്ന ധാരാളം ജീവിത ചിട്ടവട്ടങ്ങൾ  കഠിനമായ കോവിഡ് വൈറസിന്റെ വ്യാപനത്താൽ അടച്ചുപൂട്ടലിലും ,യാത്രാപരിമിതികളിലും  അകപ്പെട്ട് തടസ്സങ്ങൾ നേരിട്ടു. 

ലോക ജനതക്ക് ഇത്തരം പല തിക്താനുഭവങ്ങളിൽ കൂടി കടന്നുപോകേണ്ടി വന്നു .

ആയതിനാൽ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ആയതിനുള്ള പോംവഴികൾ കണ്ടെത്തുവാൻ അവർ നിർബന്ധിതരായി . 

എഴുത്ത് ,വായന, കല, സാഹിത്യം,വിദ്യാഭ്യാസം , ജോലി ,ചികിത്സ , കച്ചവടം മുതൽ ധാരാളം സംഗതികൾ വിവര സാങ്കേതിക മേഖലകളിൽ കൂടി പ്രചുരപ്രചാരം നേടി.

എന്തൊക്കെയായാലും ഈ കൊറോണക്കാലത്ത്  അനേകം ഒന്നാംതരം  ബ്രാൻഡുകളിൽ പ്രസിദ്ധമായ കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളാണ് ബ്രിട്ടന്റെ  തെരുവുകളിൽ നിന്നും ഒരു കൊല്ലത്തിനിടയിൽ  അപ്രത്യക്ഷമായത് .

ഇത്തരം റീട്ടയിൽ ചെയിനുകൾ  മാത്രമല്ല , പല ബാങ്ക് ശാഖകളടക്കം, ധാരാളം റെസ്റ്റോറന്റ് കം കോഫി ഷോപ്പ് ചെയിനുകളും ഇല്ലാതായി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് . 

ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ജീവനക്കാർക്കൊക്കെ 'റിഡന്റൻസി' കിട്ടി വീട്ടിലിരിപ്പായെങ്കിലും - ഈ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ സേവനങ്ങളും വസ്‌തു വകകളുടെ കച്ചവടങ്ങളുമൊക്കെ ഇപ്പോഴും സുഖമമായി  നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട് ...

എല്ലാം 'ഓൺ-ലൈൻ' വിപണങ്ങളിൽ കൂടിയാണെന്ന് മാത്രം ...! 

വമ്പൻ സൂപ്പർ മാളുകളിലും ,വിവിധോപകരണങ്ങളുടെ സ്റ്റോറുകളിലും ,'ഫുഡ്  ചെയിനു'കളിലും മറ്റും നേരിട്ടുപോയി കണ്ട്  സംതൃപ്തിയോടെ വാങ്ങിയും ഓർഡർ കൊടുത്തും വാങ്ങിയിരുന്ന ജംഗമ വസ്‌തുക്കളെല്ലാം എവിടെയിരുന്നും  'വെർച്ച്യൽ'  ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെ കണ്ട് , വാങ്ങാമെന്ന സ്ഥിതിയിലായി മാറിയ അവസ്ഥാ വിശേഷങ്ങൾ ...

'കമ്പനി - വെയർ ഹൌസ് - ഡെലിവറി ഏജൻസി - ട്രാൻപോർട്ട് - കസ്റ്റമർ' എന്നീനിലകളിലേക്ക് ഏതാണ്ട് എല്ലാ ഉപഭോഗ വസ്തുക്കളുടെയും വിപണങ്ങളിൽ മാറിക്കഴിഞ്ഞു ...!

വിൽക്കാനുള്ള ഏത് പ്രൊഡക്റ്റും പൈസയുണ്ടെങ്കിൽ ആവശ്യക്കാരന് ഇന്റർനെറ്റ് എന്ന ഇടനിലക്കാരനിലൂടെ വിരൽ തുമ്പിലൂടെ പ്രാപ്തമാക്കുവാൻ പറ്റുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് ആധുനിക ലോകം എത്തപ്പെട്ടു ...!

അനേകമനേകം പുതിയ ജീവിത രീതികളും പുത്തൻ ചിട്ടവട്ടങ്ങളുമായി  ലോകജനത വെറും ഒരു വർഷത്തിനിടയിൽ ഇത്രയധികം മാറിയ ഒരു കാലഘട്ടം മാനവ ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതാണ് വാസ്‌തവം...

അതാതുസമയങ്ങളിൽ ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതിക വിദ്യയും പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനടയിൽ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങൾ മനുഷ്യജീവിതത്തെ ക്രമേണയായി മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കി കൊണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും ,ലോകം മുഴുവൻ വല്ലാത്ത വ്യാപന വ്യാപ്‌തിയോടെ പടർന്നു പിടിച്ച കൊറോണയെന്ന ഒരു പരമാണു കാരണമാണ് ആഗോളതലത്തിൽ  എല്ലാ മേഖലകളിലും   ഇത്രയും വേഗത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചത് .

അതെ മുതൽ മുടക്കി സ്ഥാപനങ്ങളോ കട  മുറികളോ  എടുക്കാതെ തന്നെ  ,അധികം ജോലിക്കാരില്ലാതെ തന്നെ എന്തും ഏതും വിപണനം ചെയ്യുവാനുള്ള ധാരാളം 'ഇ-കോമേഴ്സ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമു'കൾ ഇപ്പോൾ ലോകം മുഴുവനായും പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞു .

അവരവരുടെ മേഖലകളിൽ സ്വയം തൊഴിൽ കണ്ടെത്തി നല്ല ജീവിത നിലവാരം കെട്ടിപ്പടുക്കുവാനുള്ള സാദ്ധ്യതകൾ ഇന്റർനെറ്റിൽ ചുമ്മാ ഒന്ന് പരതി  നോക്കിയാൽ ഏവർക്കും ഇപ്പോൾ സ്വായത്തമാക്കാവുന്നതാണ് .

എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം - 2019 സെപ്തബറിൽ സംഭവിച്ച അമ്മയുടെ മരണവും, അതിനു  പിന്നാലെ നാട്ടിലെ  ഒപ്പം കളിച്ചു വളർന്ന ആത്മ മിത്രങ്ങളായ അശോകനും , സുരേഷും ആകസ്മികമായി കാല യവനികക്കുള്ളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ മുതൽ ആരംഭിച്ച  നിരാശകൾ പിന്നെയും തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു...

ഈ സങ്കടങ്ങൾക്ക്  ആഴം കൂട്ടുവാനാണ് കോവിഡ് -19 എന്നൊരു കുതിരപ്പുറത്തേറി ഒരു കൊറോണയെന്ന പരമാണു അശ്വമേധം നടത്തി ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടത് ...

ഈ കാണാമറയത്ത് വസിക്കുന്ന വൈറസിന്റെ ജൈത്ര യാത്രയിൽ  അകപ്പെട്ട് എന്നും ചുറ്റും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല മുഖങ്ങളും ഭൂമിയിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതും , ബാക്കിയുള്ളവർ അതിജീവനത്തിന്  വേണ്ടി പുതിയ സഞ്ചാരപഥങ്ങൾ താണ്ടി അനേകം യാതകളിലൂടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം  മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുവാൻ നടത്തുന്ന ബദ്ധപ്പാടുകളുമാണ്  ഇപ്പോൾ എന്നുമെങ്ങും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥാവിശേഷങ്ങൾ ...

ലണ്ടനിലുണ്ടായിരുന്ന സമപ്രായക്കാരനും ആത്മമിത്രവുമായ  
രാജീവ് ഉണ്ണിത്താന്റെ ദേഹ വിയോഗവും , എനിക്കും കുടുംബത്തിനും ലണ്ടനിലെത്തി ഇവിടെ നങ്കൂരമിടുവാൻ ഏറെ സഹായിച്ച മോഹൻ ചേട്ടനും   ഈ മാസം കൊറോണ വന്നു മരണപ്പെട്ടതും എന്നെ വീണ്ടും ദുഃഖ കയത്തിൽ ആഴ്ത്തി...

എത്ര വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ വിയോഗങ്ങളും കുറച്ചു ദിനങ്ങൾ മാത്രമേ  നാം ഓരോരുത്തരെയും മാനസികമായി വേട്ടയാടുകയുള്ളുവെങ്കിലും, ആയതെല്ലാം ഒരു നൊമ്പരമായിയി സ്മരണകളുടെ അടിത്തട്ടിൽ എന്നും  അടിഞ്ഞു കിടക്കും ...! 

എത്ര തിക്താനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോഴും ഏവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഓർക്കുവാൻ ചില മധുരസ്മരണകൾ ഉണ്ടാകും . ആയത് മനസ്സിന് വല്ലാത്ത ഊർജ്ജവും , ഉന്മേഷവും നൽകുന്ന സംഗതികളാണ് ...

കഴിഞ്ഞ ജൂലായിൽ മകൾക്ക് കുഞ്ഞ് ജനിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അമ്മൂമ്മയും മുത്തശ്ശനുമായി മാറിയത്...

അനേകം നാളുകളായി പലപല ജോലികളിൽ വ്യാപൃതനായ ശേഷം  ഇപ്പോഴുള്ള ജോലി  'റിഡന്റൻസി'യിൽ ഇല്ലാതായപ്പോൾ വീട്ടിലിരുന്ന് ഇഷ്ട്ട വിനോദങ്ങളുമായി സമയം പങ്കിടുവാൻ സാധിക്കുന്നത്...  

ഒന്നൊര ലക്ഷത്തിൽ മേലെയുള്ള ബ്രിട്ടണിലെ പ്രവാസി മലയാളികളിൽ നിന്നും ഇവിടെയുള്ളവരെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ച നൂറു വ്യക്തികളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരാളായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് ...

(എന്നെക്കാൾ വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും കഴിവുമുള്ളവരുടെയുമൊക്കെയിടയിൽ നിന്നും ലണ്ടനിലെ വെറുമൊരു മണ്ടനായ ഞാനെങ്ങനെ ഈ നൂറിൽ ഒരുവനായി പെട്ടു എന്നുള്ള ഡൗട്ടിലാണ് ഞാനിപ്പോൾ ...🤔
അസ്സല് പണി ,ഒത്തിരി പണം,
ഇത്തിരി പെരുമ , നല്ല പകിട്ടുള്ള ജീവിതം എന്നിങ്ങനെയുള്ള 'പ' കാരങ്ങളെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന മലയാളി സമൂഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്നതിനാൽ ഇതിൽ സന്തോഷത്തിന് വകയുണ്ട് താനും...🤩 )

ഒപ്പം ഇപ്പോൾ വെറും 'സോഫാ  ഗ്‌ളൂ ആക്ടിവിസ്റ്റു'കളായി മാത്രം മാറിയിരിക്കുന്ന ജനതക്കൊപ്പമിരുന്ന്   സോഷ്യൽ മീഡിയ തട്ടകങ്ങൾ വഴിയും ,ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളിൽ കൂടിയും കിട്ടുന്ന കൊച്ചുകൊച്ചു  സന്തോഷങ്ങളിൽ കൂടി  കിട്ടുന്ന അല്പസൽപ്പം ആശ്വാസങ്ങളും  മനസ്സിന് വല്ലാത്ത ഊർജ്ജവും , ഉന്മേഷവും നൽകുന്ന സംഗതികളാണ് ...!  

  





മനാമയിലെ മമ കഥയിത് ഒരു തീരാക്കഥ ... ! / Manamayile Mama Kathayithu Oru Theerakkatha ...!

ഇപ്പോഴൊന്നും തീരാത്ത ഒരു പഴയ യഥാർത്ഥമായ സാങ്കല്പിക കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായി നിറഞ്ഞാടുകയാണ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഇക്കഥയിലെ മിത്രങ്ങൾ .   ...